یادداشت

معجزه التماس دعا!
امروز خراسان جنوبی – زنگویی
zangoei@birjandtoday.ir
“بدخواهی برخی از ما ها را نسبت به هم” باید به عنوان یک موضوع تعجب برانگیز مورد مطالعه قرار داد. عجیب از این منظر که ما در نظام تعلیم و تربیت دینی و ملی خود مدام به خیرخواهی نسبت به هم توصیه شده ایم. ادبیات گفتاری ما پر است از کلیدواژه هایی که نگاه را به افق های بهشتی باز می کند. مثلا بسیار گفته و شنیده ایم؛ “التماس دعا”! خواسته ایم از دیگران که برای ما دست به دعا بردارند و به زبان خویش، حاجت ما را از خدا بخواهند. خود هم زبان شان شده ایم و دست در پی خواسته شان به آسمان فرستاده ایم. ما نمی توانیم بد خواه و بد رفتار باشیم. آنچه گاه از ما سر می زند، ذاتی پندار و کردار ما نیست. عارضه ای است که مثل تب در جسم ما خانه و خانه را ویران می کند. اما گذراست. اما فرصت داریم دوباره خانه را بسازیم. دوباره حریم را امن کنیم. راهش باز همان است؛ به هم نگاه خیر داشته باشیم و به التماس دعا، در خانه هم را بزنیم و با تکرار محتاجیم به دعا، به دیگران هم یادآور شویم که باید برای هم جایی در صدر ببینیم و قدر قائل شویم. برای هم باشیم نه رو به روی هم. فلسفه آن التماس و این احتیاج همین است. رسم الخط اش را هم خداوند خود نوشته است آن هنگام که ﺑﻪ حضرت ﻣﻮسی(ع) ﻓﺮﻣﻮﺩ : ﺑﺎ ﺯﺑﺎنی ﺩﻋﺎ ﻛﻦ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺁﻥ ﮔﻨﺎﻩ ﻧﻜﺮﺩﻩ ﺍی ﺗﺎ ﺩﻋﺎﻳﺖ ﻣﺴﺘﺠﺎﺏ ﺷﻮﺩ
حضرتﻣﻮسی ﻋﺮﺽ ﻛﺮﺩ : ﭼﮕﻮﻧﻪ؟
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮﺩ : ﺑﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﮕﻮ ﺑﺮﺍﻳﺖ ﺩﻋﺎﻛﻨﻨﺪ ﭼﻮﻥ ﺗﻮ ﺑﺎ ﺯﺑﺎﻥ ﺁﻧﺎﻥ ﮔﻨﺎﻩ ﻧﻜﺮﺩﻩ ای…”
درست که این پرسش و پاسخ در مقام تمثیل است -و پیامبران معصوم اند از گناه- اما همین هدف که نشان دادن راه است به انسان می ارزد تا به این هندسه تأمل کنیم. بله، می خواهند ما را تعلیم کنند به فلسفه دعا و ضرورت پاکیزه زبانی و نگاه پاکیزه داشتن به دیگران. به این که ما به هم احتیاج داریم حتی به فصل دعا. اصلا خدا با این تبیین مسئله می خواهد ما را به همدیگر توجه دهد. ما با زبان هم گناه نمی کنیم اما می توانیم با زبان هم دعا کنیم. می توانیم این خیر خواهی برای هم را در زندگی به رفتاری تمام تبدیل کنیم. کسانی که برای هم دعا می کنند قطعا به خیرخواهی برای هم عادت می کنند. کسانی هم که به این عادت پسندیده برسند دیگر برای هم بد نخواهند خواست و با هم بد نخواهند کرد. در روزگاری که بد جای خود را به خیر دهد، زندگی هم زیباتر و مومنانه تر خواهد بود. پس برای هم دعا کنیم. این قدم اول در بهترسازی جامعه است. قدم دوم که به ضرورت باید برداریم به رفتار در آوردن این خیرخواهی است. دست هم را بگیریم. این جوری حوادث هم نمی توانند ما را بشکنند. بشکنیم هم باز، دوباره سازی خواهیم شد چون دست های زیادی برای گرفتن دست ما همت می کنند. همت دست های پر شمار که قدرت دست خدا را هم با خویش دارد، معجزه می کند، معجزه!

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*

theme